jueves, 15 de agosto de 2024

UN CABALLERO EN MOSCÚ, AMOR TOWLES

 Había fuentes llenas de naranjas de Sevilla y caramelos de vivos colores de Viena

In media nive, in mediis coloribus turrium, in medio vestimento  gravi militum,  Comitis spiritus   et fructus Hispalenses  laetam lucem spargebant

 


lunes, 15 de julio de 2024

HOTEL MEDITERRÁNEO, ALEJANDRO PEDREGOSA

 —El Sur es como una mujer bellísima, tonta y frívola. Cuando llevas mucho tiempo con ella piensas «Dios mío, cómo se puede tener tan poco fundamento»; sin embargo, apenas pasas un mes lejos de sus brazos te duele su belleza monumental, su cuerpo perfecto y esa forma de amar desenfrenada y libre.

  Autor ausus est facere similitudinem paulo immodicam  feminae pulcherrimae sed ineptae et regionis australis. Cogito ne hoc   placeret   Magistratui Aequalitatis   sed , confecto tempore, magna venustas ambarum omnia vincit.
Pax inter genera et cardinales regiones!

 


sábado, 15 de junio de 2024

NUNCA FUIMOS MÁS FELICES, CARLOS MARZAL (II)

 Quería enseñarle a mi hijo Santa Cruz, callejear por el centro y llevarlo a alguna de las grandes tabernas a las que había ido siempre que visitaba la ciudad, con Felipe Benítez, con Abelardo Linares, con Pepe Moreno Serrallé, el más experto en buenos bares de todos mis amigos andaluces de la literatura. Lo llevé a La Gitanilla y a Las Teresas, y tomamos jamón del bueno, y caña de lomo, y pringá, que es la tapa que yo elegiría para repartir a las puertas del Paraíso a todos aquellos que fuesen llegando con hambre de eternidad feliz.

In Tabernis quando ivimus, 
Non curamus quis sit primus,
In bibendo omnes pares,
Etiam filii tanquam patres.
 Hispalis  dedicat  omnibus 
arcadias plenas  floribus

 


 


miércoles, 15 de mayo de 2024

EL COLOR DE LOS ÁNGELES, EVA DIÁZ PÈREZ

 Ahora, desde el andamio, mira la misma ciudad por la ventana y le parece estar hablando con Rodrigo sobre la dificultad que entrañaba pintar en Sevilla por el exceso de luz, que provocaba sombras profundas en el suelo, penumbras ficticias, lumbres falsas, claridades huidizas y tinieblas engañosas

 Ex alto tecto  Murillus oculis poscit  lumina quae  luces et umbras   discernere possent ita ut angelicae alae  colorem pristinum  attingant



lunes, 15 de abril de 2024

CARTA LXXV, TERESA DE ÁVILA

 Yo confieso que esta tierra no es para mí, y que me deseo ya ver en la de promisión, si Dios es servido. Las injusticias que se guardan en esta tierra es cosa extraña, la poca verdad, las dobleces. Yo le digo que con razón tiene la fama que tiene . Bendito sea el Señor, que de todo saca bien.

Fiduciam   Deo  magnam  exponebat illa Sancta ambulatrix , exemplum mirabile dictu et lectu feminis  ,cum allusisset ingenio benevolo famam hispalensem .


 

viernes, 15 de marzo de 2024

CON FLORES A MARÍA, ALFONSO GROSSO

 Y unas nubes altas y espectrales avanzaban por el cielo de Sevilla, la llana, camino de los alcores del Aljarafe, las pinedas. de Aznalfarache y los viñedos del Condado.

Vineas et prata silvasque nubes lustrabant  et, visis aridis agris,pluviam miserunt ut flores puellis hispalensibus  essent


 

jueves, 15 de febrero de 2024

LOS HERMANOS KARAMAZOV, FIODOR DOSTOIEWSKI

 Se conduce al prisionero a la vieja y sombría casa del Santo Oficio y se le encierra en una estrecha celda abovedada. Se acaba el día, llega la noche, una noche de Sevilla, cálida, bochornosa. El aire está saturado de aromas de laureles y limoneros. En las tinieblas se abre de súbito la puerta de hierro del calabozo y aparece el gran inquisidor con una antorcha en la mano

Nox  hispalensis relata est verbis tristibus, tenebris, carceris portis ferreis et terribili imagine Inmanis Inquisitoris. Fortunate suavissimus odor arborum   offert aliquid   solatii miserabili reo
 

 

lunes, 15 de enero de 2024

LA PIEL DEL TAMBOR, ARTURO PÉREZ REVERTE

 Aquélla su primera mañana en Sevilla, Lorenzo Quart tardó casi una hora en encontrar la iglesia. Dos veces salió del barrio de Santa Cruz y otras tantas volvió a él, comprobando la inutilidad de su mapa turístico en aquel dédalo de callejuelas silenciosas, estrechas, pintadas de almagre, calamocha y cal, donde muy de vez en cuando el paso de un automóvil lo obligaba a buscar resguardo en portales frescos, oscuros, con cancelas que daban a patios de azulejos, geranios y rosales

 Laurentius  filo Ariadnae  carens, tabula viaria inutili facta, dificillime  invenire potuit illam ecclesiam. Antequam illa ante  oculos esset ,vidit   vias mutas cum muris pictis .   Pauca vehicula   transibant et cogebant appropinquare ad  domuum  portas per quas   horti pleni floribus ostenduntur


 

viernes, 15 de diciembre de 2023

LA LEYENDA DEL LADRÓN, JUAN GÓMEZ JURADO

 Los sevillanos aprendían a interpretar desde muy niños las campanas de la catedral. Su repique anunciaba bodas y funerales, subrayaba mediodías y atardeceres, advertía de plagas y peligros. Desde la inmensa altura del campanario, el canto de aquellos ángeles de bronce dominaba las vidas de los ciudadanos como el eco de la voz de Dios.

Adhuc nesciebant loqui hispalenses infantes cum iam noscebant  quid fasti  aut nefasti sacra templi aera  dicerent et quod prodigium nuntiarent. Ex altissima turri angeles aenei sine verbis carmina urbi proferebant



miércoles, 15 de noviembre de 2023

ÉRAMOS OTROS, ANDRÉS TRAPIELLO

 Nos habíamos levantado como siempre a las siete y media, y a las nueve ya estábamos caminando hacia el museo arqueológico. Subimos por la calle más bella de Nápoles (Santa María de los Constantinopolitanos, que en realidad debería llamarse de los Constantinapolitanos), con sus naranjos eviternos, sus majestuosos ficus y sus evónimos sin adjetivos. La pendiente es suave y la impresión de hallarse en una calle de Sevilla es inmediata

Nomina arborum  pulchra   dicuntur  quae nobis Andra sequentibus umbram et historiam dant .  Ad  Musaeum vestigia antiqua plenum pervenimus , imagine facta  viae Hispalensis .


 

domingo, 15 de octubre de 2023

SEVILLANA, CHARO LAGARES

 —Ojú, niña, que estoy arrecía. Qué frío hace, la madre que me parió.

—Si es que me vienes en camisetita. Que te has creío que en Sevilla no hace frío y aquí tenemos frío pa da y pa regalá.

—¡Pero que me he puesto la térmica debajo!

—Mínimo tres capas, reina mora. Dígaselo, doña Sandra, que a mí no mecha cuenta.

—Sí que hace frío en Sevilla. Sobre todo en enero.

—Cómo lo sabe usté.

Ex Ciceronis lingua ad hanc vulgatissimam locutionem longum iter est  quod nobis memorat illam celebrem sententiam : Volo facere prosam  in lingua palatina sicut   plebs  solet  cum vicino loqui. Linguae scriptae licet? Fiat cum cura et haud nimis.


 

viernes, 15 de septiembre de 2023

NADIE CONOCE A NADIE, JUAN BONILLA

Además una ciudad como Sevilla donde no se bromea cuando se afirma, con esa grandilocuencia característica de la tierra, que aquí se agradece a Judas que traicionara a Jesucristo porque ello permitió que disfrutáramos de la Semana Santa, se merece de vez en cuando el castigo divino y vetusto de la lluvia que pone melancólicos a sus ridículos y merengados cronistas

Quid boni    pro Hispali Romani fecerunt? Viae, lingua, leges ,Italica, peccata minuta  in comparatione  cum illo  Pilato  qui  tale facinus  permisit.  Fama malevola  iocundissime  difunditur.

 


 


 

 

martes, 15 de agosto de 2023

AL SUR DE GRANADA, GERALD BRENAN (II)

 Hasta 1571 (Granada) fue una ciudad musulmana no muy distinta del Tetuán actual, y luego se vio eclipsada por Sevilla, a la que el comercio con las Indias proporcionó toda la riqueza y la vitalidad que no se había acumulado en Madrid 

Al sur de Granada, Gerlad Brenan,pág 327 

Gerardus de civitatibus copiosis  et religionibus loquitur sed veritas historica non semper in  Albionis perfidae scriptis  lucet  nam incolae  semper  sardinam suam ad  focum admovent. In illo tempore  nostra sardina    visa fuit nigra



sábado, 15 de julio de 2023

DON QUIJOTE DE LA MANCHA. MIGUEL DE CERVANTES (II)

 Lo mismo hicieron Vivaldo y su compañero, y don Quijote se despidió de sus anfitriones y de los caminantes, que le rogaron se viniese con ellos a Sevilla, por ser lugar tan acomodado a hallar aventuras, que en cada calle y tras cada esquina se ofrecen más que en otro alguno. Don Quijote les agradeció el consejo y el ánimo que mostraban de hacerle merced, y dijo que de momento no quería ni debía ir a Sevilla, hasta no haber despejado todas aquellas sierras de ladrones malandrines, de las que era fama que estaban todas llenas. 

Tristis Figurae Eques , comitibus  auditis,decidit   non proficisci Hispalim, quoad haec vicinitas improbis et maleficis   liberaretur. Fama nota erat   quantum facinorum  et portentorum viae et anguli  Hispalis  contineant.  Sed primum erat ante secundum 







jueves, 15 de junio de 2023

EL RECURSO DEL MÉTODO, ALEJO CARPENTIER

 La acción de ‘Carmen se le enredaba con la del ‘Barbero’, porque ambas ocurrían en Sevilla; confundía el final de la ‘Traviata’ con el de ‘La Bohéme’, porque, en fin, esa mujer muriendo ahí, en brazos de su amante… 

Quamquam Carmen una est, ut mater cuiusque,  omnes mulieres quae amant et moriuntur in Hispali,  Carmina  huic  videntur.  
Adgiungimus, excusationis causa,  ut in Operibus canentium numerus  et aura confundere possint.



lunes, 15 de mayo de 2023

LA REGENTA, LEOPOLDO ALAS CLARÍN (II)

 Entre aquellos cuadros había una copia bastante fiel y muy discretamente comprendida del célebre cuadro de Murillo ‘San Juan de Dios’, del Hospital de incurables de Sevilla. A la señora de pueblo le llamó la atención la cabeza del santo, que desde que se ve una vez no se olvida

Quamquam pictorum manus sublimes    agunt plenae   arte mystica, nos, plebs in terram colligata, sanctam faciem similem nostri vicini   qui procul a divinitate est,  videmus



sábado, 15 de abril de 2023

CANIJO, FERNANDO MANSILLA (III)

 Serena abrió un ojo y vio que Pepito, tumbado a su vera, le miraba fijamente mientras se mesaba la barba larga y algo canosa. Debía tener la misma edad de Serena, pero entre la barba y que había perdido casi todos los dientes, parecía un abuelo. Siempre estaba sonriente.

- Me ha fichado el Sevilla- le soltó de buenas a primeras

- ¿Cómo?

- Que me han fichado, niño. Para jugar de diez. Mañana mismo empiezo a entrenar

- Joder, Pepito...¿qué me estás contando?

Pepito el Colgado hablaba completamente en serio

- Me van a dar una porrada de millones, dicen que la ficha será como la de Polster, y que el diez lo llevaré yo a la espalda

- Coño, Pepito, enhorabuena. ¿Y no te han adelantado algo para celebrarlo?

- No, niño, no me han dado ná. Se lo tenía que haber pedío ¿verdad?

- Claro, hombre, Pepe, es que no estás en lo que estás . Ahora nos podríamos fumar una plata los dos tan a gusto.

In ictu oculi vita Serenae et parvi Josephi mutari potuerit si ludica historia perfecerit . Somnus ingentis pecuniae copiam amicalia verba tingit.



Canijo, Fernando Mansilla, pág 284

miércoles, 15 de marzo de 2023

LAS AVENTURAS DEL VALEROSO SOLDADO SCHWEJK, JAROSLAV HASEK

 Y mientras ambos excitaban al carcelero como en Sevilla a los toros con un trapo rojo, el teniente Lukasch esperaba angustiado la aparición de Schwejk y su informe sobre su reincorporación al servicio.

Cum auctor describeret imaginem in qua custodes carceris tracti sunt cum rubro linteolo,  ad defendendum antiquam artem declaro   hoc rubrum linteolum esse   scutum   heroidis  coram tauro nobili



miércoles, 15 de febrero de 2023

TOSTONAZO, SANTIAGO LORENZO

 De joven viajé algo a ciudades hermosas. Sevilla, Granada, Toledo

Tres civitates de quibus  Laurentius loquitur  , veterum populorum sapientiam comprehendunt. Tria flumina monumenta perennia saeculorum. 



Tostonazo, Blackie Books, pág 27 

domingo, 15 de enero de 2023

ESTA VEZ VENIMOS A GOLPEAR, FRAN G. MATUTE

 Sobre la existencia de estos puntos de venta tenían lógicamente conocimiento los beatniks sevillanos, que solían frecuentar los regentados por ‘Andrés el Loco’ en la plaza de San Marcos, ‘El Tineo’ en la plaza del Pumarejo y ‘Juan Perico’ en la calle Divina Pastora 

Pipiatorio nondum condito, fama qua nihil celerius erat comitibus seditiosis ad nuntios amoenos difundendum , per sedes   in sanctissimis viis sitas volabat.



jueves, 15 de diciembre de 2022

REWIND, JUAN TALLÓN

 Nos citamos a las seis de la tarde en la habitación 105 de El Rey Moro Hotel Boutique, en la calle Reinoso, al otro lado del Alcázar, con la esperanza de no tener que cruzarme, salvo malísima suerte, con algún funcionario o uno de los abogados de la ciudad. No llegamos juntos, esa era otra regla de obligado cumplimiento, y por supuesto uno abandonaba la habitación cinco minutos antes que el otro.

Quae  natura colloqui esset, volumus scire , tanta cura habita . Cum liber legatur, intelligemus rationem celandi .  Sed quare  mavult  ambulare  per vias desertas? quid  pravi fecerunt homines legum? Habitaculum CV solum omnia noscit



martes, 15 de noviembre de 2022

SÁTIRA CONTRA LAS MUJERES DE SEVILLA, VICENTE ESPINEL

                                 Invicto César, Hércules famoso, 

          espejo y luz de valerosos hechos, 

           patrones de este suelo venturoso. 

          Ya que permite el hado que estéis hechos  

          del Alameda vigilantes guardas,  

          injusto premio a tan heroicos pechos, 

          en lugar de cercaros de alabardas 

          da por sentencia Peña, vuestro amigo,  

          que a medida corten dos albardas,  

          porque dejáis entrar por el postigo 

          del geométrico trato y vil canalla 

          tal rota de japel, pago y ombligo"

Si lector amicus  noscere  vellet de qua ratione  Caesar et Hercules sint moniti,  totam hanc satiram adversus mulieres  lecturus est.  Tempus fuit  cum mulieres  peccati causa putebantur , sed  nunc   homines sunt ex quibus   omnia mala nascuntur. O mores   qui genus humanum stulte dividunt !  




sábado, 15 de octubre de 2022

EL TRIGO QUE CAE, XENIA GARCÍA

 Por eso tras quince minutos de trayecto decidí bajarme una parada antes, la número doce, a la altura de la calle Torneo, esa arteria de la ciudad que acompaña a un río hambriento

Cum Omnibus  tractum parem quem nota via et flumen componebant, tetigisset, descendendi consilium cepit. Melius contemplari aquas sitientes quam comites vociferantes



jueves, 15 de septiembre de 2022

CALLE IMAGEN, CHENCHO FERNÁNDEZ

En invierno entre semana te esperaba en Bellas Artes
A veces mientras posabas iba al aula a contemplarte
Suaves rayos de la tarde resbalaban por tu piel
Demorándose al anochecer
En mi cuarto diminuto de Calle Peris Mencheta
Se estiraban los minutos de la noche en La Alameda
En tus ojos y en el mundo se encendía en amanecer
Y así una y otra vez
Eternizándose
Y Calle Imagen daba esa luz
La luz azul al cielo
Tuerzo el gesto y miro el cuadro recordando aquellos días
A veces al contemplarlo me entristezco todavía
Al pasar por Bellas Artes me detengo alguna vez
Y recreándome
Sonrío y sigo a pie
Y en otro cuarto apago la luz
La luz azul del cielo
Por las persianas triste es la luz
La luz azul de invierno.

Cum Fulgentius  per loca amata  civitatis transiret,   memoria temporis    oculos amatae, domum , parvum habitaculum ,Viam Imaginem  adferens animum suum implevit . Haec omnia luce hiemis teguntur


 

lunes, 15 de agosto de 2022

TIEMPO DE GUERRAS PERDIDAS, J. M. CABALLERO BONALD

 Pienso que tampoco parece jucioso admitir que toda esa faramalla decorativa- que ha sido la más perniciosamente exportable- tenga mucho que ver con el auténtico rango humano y físico de Sevilla. Y, sin embargo, algo tiene que ver: es el revés de la trama, la cara de una moneda que, quizá por no ser falsa más que en razón de lo excesiva, aún resulta más inaceptable. Dicen que fueron los viajeros románticos los primeros contumaces propagandistas de ese gusto hiperbólico por mostrar la cáscara sevillana más artificiosa en perjuicio de su más verídica pulpa. No me interesan en absoluto los pintoresquismos y mucho menos sus oficiantes. Pero nunca faltaron sevillanos de pro dispuestos a airear semejantes musarañas, empeñándose con necedad mayúscula en inventar una Sevilla postiza y edulcorada, toda recompuesta con perifollos, cascabeles y demás consabida ‘quincalla meridional’. Lo cual tampoco excluía la percepción de una ciudad íntegra que ha sobrevivido a pesar del sevillanismo profesional y de sus majaderías exhibicionistas 

Noster Eques gaditanus nihil novi dicere  de duplici natura hispalensi audet. De  fructu  carente  sustantia loquitur. Ipsi Hispalenses et scriptores  ,qui modum et mores hispalenses laudaverunt  et maledixerunt per saecula saeculorum ,   usque ad cognoscendum verum os huius civitatis advenient?  Nemo scit.



viernes, 15 de julio de 2022

SÁNCHEZ, ESTHER GARCÍA LLOVET

 Nos saludamos, me llamaba de usted, llamaba de usted a todo el mundo, parecía sevillano

O  tempora praeterita et mores oblitae!: Olim cives hispalenses petasum tollebant et utebantur forma antiqua  ad dicendum salutem plurimam inter se . Nunc pronomina tu et ego regunt  omnia quia  nemo   vult putari rancidulus



miércoles, 15 de junio de 2022

NUNCA FUIMOS MÁS FELICES, CARLOS MARZAL

El Benito Villamarín, por fuera, es un estadio más, bastante feo, con ese aspecto granítico, tradicional hasta hace unos años, de casi todso los campos de fútbol españoles: un bloque de hormigón de mayor o menor altura, entre los edificios del barrio

Stadia secundum oculos  ardentes  sectatorum iudicata sunt. Hic scriptor   loquitur sine amore et odio cum describet id hippopotami instar,ut alia, sed  Baetici, sive victi sive victores , suum stadium  esse monumentum aere perennius putant. 



domingo, 15 de mayo de 2022

SEVILLA VISTA DESDE LA ALFALFA, ISMAEL YEBRA SOTILLO

 Los edificios de la Alfalfa carecen de belleza arquitectónica. Los árboles cumplen en ella una inapreciable función estética tapando, por desgracia no del todo, los bodrios arquitectónicos de los sesenta. Por si fuera poco, el espacio resulta ruidoso y molesto a todas horas. De día por el ir y venir de coches y transeúntes, por la carga y descarga, por el sonido de motoristas, ambulancias y coches de bomberos. De noche por la impresentable forma de ‘pasarlo bien’ aquellos que, otrora, se pensaba que deberían estar intentando cambiar el mundo y lo único que cambian es de sitio para dejar allí sus excrementos 

Ille medicus qui Hispalim laudavit  et ab ea laudatus est, putat autem aedificia  huius partis,  Medicae appellatae ,carere gratia et pulchritudine  ita ut ne arbores quidam possint velare foeditatem.  De his viatoribus qui quamquam loquntur de melioranda re , otia inutilia porca et  strudula consumunt , queritur



viernes, 15 de abril de 2022

PASIÓN, ENRIQUE BARRERO RODRÍGUEZ

 Ciño ahora el esparto. Lentamente

ajusto mi cordón por vez primera.

Más allá  de una puerta, sé que espera

un tramo de naranjos y una fuente.

De repente, el silencio. De repente

cubro mi rostro, subo la escalera

y derraman las gotas de la cera

en mármol frío su calor ardiente.

El tiempo pasa. Pero el sueño queda

grabado al corazón a cal y canto.

La lluvia azota, pero el tiempo escampa.

Y aunque ya con ruan no te preceda

lo sabes como yo … El Jueves Santo

desciende mi emoción por una rampa

Dum umbrae ex caelo cadunt et sollemnis aura omnia involvit, poeta vivere coepit  quod iam vixit , tantis rebus confectis. In silentio templi somniat cingulum sparti et levem declivitatem usque ad fontem tali fide ut somnia fiant versi pleni gratia et memoria parentum et ad caelum cum amore Eius Qui per salutem omnium passus est, perveniant



martes, 15 de marzo de 2022

PRIMER VIAJE ANDALUZ, CAMILO JOSÉ CELA

 Azorín piensa que la catedral de Sevilla es un mundo. Don Jorgito Borrow, encuentra casi mezquina y sin importancia a Nuestra Señora de París, al lado de la catedral de Sevilla

 Cum noster universalis Gallaecus     de fama  Cathedralis Hispalensis  ageret, haec testimonia adtulit: Anglicano in tota Gallia nihil melius, sed magister levantinus it plus ultra, ipsa est universus mundus.



martes, 15 de febrero de 2022

ADELFOS, MANUEL MACHADO


Yo soy como las gentes que a mi tierra vinieron
—soy de la raza mora, vieja amiga del Sol—,
que todo lo ganaron y todo lo perdieron.
Tengo el alma de nardo del árabe español.

Mi voluntad se ha muerto una noche de luna
en que era muy hermoso no pensar ni querer...
Mi ideal es tenderme, sin ilusión ninguna...
De cuando en cuando, un beso y un nombre de mujer.

En mi alma, hermana de la tarde, no hay contornos...;
y la rosa simbólica de mi única pasión
es una flor que nace en tierras ignoradas
y que no tiene aroma, ni forma, ni color.

Besos ¡pero no darlos! Gloria.... ¡la que me deben!
¡Que todo como un aura se venga para mí!
¡Que las olas me traigan y las olas me lleven,
y que jamás me obliguen el camino a elegir!

¡Ambición! No la tengo. ¡Amor! No lo he sentido.
No ardí nunca en un fuego de fe ni gratitud.
Un vago afán de arte tuve... Ya lo he perdido.
Ni el vicio me seduce ni adoro la virtud.

De mi alta aristocracia dudar jamás se pudo.
No se ganan, se heredan, elegancia y blasón...
Pero el lema de casa, el mote del escudo,
es una nube vaga que eclipsa un vano sol.

Nada os pido. Ni os amo ni os odio. Con dejarme,
lo que hago por vosotros, hacer podéis por mí...
¡Que la vida se tome la pena de matarme,
ya que yo no me tomo la pena de vivir! ...

Mi voluntad se ha muerto una noche de luna
en que era muy hermoso no pensar ni querer...
De cuando en cuando un beso, sin ilusión ninguna.
¡El beso generoso que no he de devolver!

Cum magnus poeta    in media ripa maris sedisset ,et gentes anxias sine ratione huc ac illuc   conspexisset    ,  sensit  tantam lassitudinem  ut ceperit consilium desinendi  omnes cupiditates et vivendi sub specie  iogae. De tali cogitatione perenne opus nascitur